'A PERDITA 'E NU FIGLIO

'A perdita 'e nu figlio! 'e che nc'è
sta 'e cchiù brutto?
N'a mamma 'e nu pate, nc'è metteno
ll'ammore pè fa nà criatura, 'e ppò?
Cu tutt'e sacrifici cercano d'ò fa crescere
onesto 'e rispettuso, 'e tutte priate
quanno 'o vedeno 'e crescere sano 'e tanto bello.
Nà cosa bell'e bbuono, cà nisciuno sè aspetta
'a perdita 'e nu figlio! 'e accide 'e genitori.
'E mmò che nc'è sè fa? s'addumannene
lloro, cà stanno pigliate 'a stu dulore.
Cu chi tà vuò piglià? Chisto è 'o destino nuosto,
è 'a morte nè fa parte!
'O piccirillo 'o ruosso è sempe 'o figlio nuosto.
Nu genitore penza:< pecchè nun è tuccato 'a mme!>
'E chesta è nà domanda cà vene 'a tutti quanti,
quanno s'ave nu lutto into 'a nà famiglia.
Poveri genitori, dicene attuorno 'a ggente!
Ma chillo 'o piccerillo 'a coppo 'a 'o paraviso,
è deventato angiulillo, 'e guardanno 'e genitori
c'annà perduto 'a capa pò dulore, l'è dice
dinto 'a recchia:< nun vè preoccupate,
io stongo cu 'o signore,cà m'hè prutegge,
'e vuje, m'arraccumanne facite cose bbone,
nun m'hè chiagnite,sapite cà io songo
l'angiulillo cchiù vicino 'a Isso!
Ammore nun è cagnata, chesto
vò dico io, anzi sè raffurzato, pecchè
m'hò site cchiù parienti 'a DDio!