LL'ESTATE

Quanno vene chesta staggiona,
nun m'hè sento maje bbona!
sento ll'aria cà s'azzecca ncoppo
'a pelle liscia 'e bella!
Ma pecchè chesta jurnata sè
fatta 'e fuoco, 'e brucia 'e sta manera!
sento 'a fiacca ncuorpo 'a mme,
nun m'hè firo 'e mm'ajezà.
Stongo moscia, 'e stongo floscia, manco
fosso nu sacco vacanto, giesucrì,
chisti sò juorni fatti sulo pè durmì!
Ma pecchè vene ll'està', si nc'è
vene 'a disturbà, cu 'o sudore 'e
'o malumore? Ma chi 'o sà!
Si, 'a jurnata sè fa longa, chesto
piace puro 'a mme, ma però, io
nc'è soffro pà calura cà nc'è stà.
Patatè, fosso pur'ora 'e turnà
'a trent'anni fa! quanno stevene
'e stagioni tutte quante 'o posto lloro!