"Angela, addò staje!"
Alluccano tutt'è juorne,
sti genitori tuoje, affranti
da nu dulore ca maje 'e
ppò lassà!
Quann'ire piccerella, nu
mostro t'è pigliaje, 'e pare
t'agliuttette into 'a stu
munno nfame!
Da anni t'è cercamme, 'e
manco t'è truvamme!
Ma addà venì nu juorne, ca
'a casa t'è vedimme 'e
accumparè, già grossa ca
curre, comme si maje fosse
passato 'o tiempo,
into 'a sti bracce noste!
Cca', tutte aspettano
nu juorne 'e ttè vedè
'e turnà!
'E ssore toje, sò crisciute,
cu 'o core chino 'e sofferenza,
guardano 'alla fenesta penzano
sempe 'a te.
Cu 'e bracce sempe aperte, nuje
stamme piccerè, ppè ttè putè
abbraccià 'e cchiù nun t'è lassà!
Iscriviti a:
Commenti sul post (Atom)
Nessun commento:
Posta un commento