Tu ca m'hè cucculiave
inta 'e juorne 'e fridde,
tu ca tè nè accurgive
si tè diceve na buscia,
'e ca chiagnive quanno io
stevo male, 'e cca redive
si io t'è abbracciavo, 'e tè
rignevo 'e vase 'a pezzechilli.
Tu ca m'hè manche,comme
'a sete into 'a 'o deserto,
mannaggia 'a morte, ca luntano
t'à purtato! 'e m'hò t'è nvento
into 'a fantasia,'e tè tengo ncoppa
'o core mio! tu ca m'hè bbandunata
into 'a nu juorne 'e 'austo, senza na
spiegazione, 'o ssaje ca io
t'aspetto ancora? Oje mammarellla
mia, t'è veco inta 'e suonne, bella
comm'e 'o sole, cu ll'abbraccie ca
m'hè scarfene, 'e stretta mpietto
'a te m'hè sento comm'a na criatura
ca ancora vò calore.
Iscriviti a:
Commenti sul post (Atom)
Nessun commento:
Posta un commento