'E SPITALE

Chi va ppè li 'spitali,

nun sape si ne esce

da vivo 'o da muorto,

pirciò io m'hè rincresco

'e mm'hè fa visità!

Quanno vaje ppè 'spitali,

è sempe na turtura,

'e vide ca fanno cose '

e pazze 'e vote sti dutture!

Si ppò nun tiene niente,

dicene "signò, v'avita operà!"

'e tu rispunne,"che cosa?"

"domani lo saprà!" Embè

nun parli cchiù, ppè ffa fatecà

bbuono ,'e t'è rimanno 'a DDio, 'a

vita toja 'e 'a mia!

Ogge 'e spitale so chine,

chine pure 'e criature, ca nun

stanno bbuoni, 'e cu chesta

aria cattiva ne pigliene malatie.

'E comme se ppò fa 'a farli divertì,

'a chesti piccerilli, pè nun 'e ffa

spazientì?

So nati tanti angeli, into 'a sti 'spitali,

se vestono 'a dutturi, cu facce

culurate da pagliacci! fanno 'e

triatrini pè grandi 'e piccini, 'e tutti

s'è divertono 'e 'o tiempe passa

ampresse! Che pazenza ca tenene

sti belli angioletti ,'e vanno ppè

stanzette 'a fa tanti macchiette!

Se vede ca è ll'ammore ca 'e tene

legati 'a sti criature, 'e passano

tante ore into 'a sti padigliuni!