'A PUMMAROLA

'A pummarla è na vera devezione

ppè nuje napulitane.

'A pummarola è rossa comm'è 'o core,

ca sbatte mpiette 'a napule 'e 'a

tutto 'a reggione!

"Napulità, che t'è magne ogge?"

ll'è dice nu turista, ca sta passanno

into 'a nu viculo stritto 'e senza luce,

'e isso nc'è risponne"'o ppane cu

'a pummarola 'a coppa".. je che

delizia 'e che dolcezza ca nc'è sta

into 'a sta polpa zugosa! chillo turista,

into 'a nu mumento 'a visto 'o sole

pp'è chillo viculo ca primma era scuro.

"Pruvateme!" m'hè pare ca t'è dice, 'a

coppo 'a na bancarella d'ò verdummaro,

sta pummarola, rossa 'o verde 'e cchina


'e devozione, 'e tu t'è faje piglià ppà gola,

t'accatta 'e tt'à magne into 'a manco n'ora!


'E quanno ppò acchiappa chella 'e

muntagna, 'a piccerella, 'a vesuviana,

è chella senz'acqua, m'hè pare 'e

t'è magnà 'e ceraselle, una tira all'ata.

'O sud? 'o sud chisto è, è tradizione,

è core, ammore ppà terra soja, ca sa

fatica, 'e sura 'e sette cammise!