'O PAZZARIELLO 'E STA' CITTA'

'O pazzariello era na macchietta

ca steve sulo 'a napule, na sorta 'e

pubblicità viaggiante! era n'omme tutto

culurato, ca teneve 'e strumente musicali


ncuolle , m'hè pareva n'orchestra,

che curreva ppè 'a città!

chillo jeve ppè llì viculi, 'e cantanne,

sunanne 'e abballanne,faceva sapè 'a ggente

cà s'arapevano 'e puteche 'e tutte 'e qualità.

Che bello era 'a vederlo pittato 'a festa!


quanno passava isso se rallegravano, tutti.


Ppè vicoli era na festa, nc'è se metteva

'a cerchio, 'e isso, cu 'e strumenti,

accumminciava 'a sunà...

"E' arrivato 'o pazzariello inta 'o vicolo

d'è nucelle, 'e v'è porta 'a bbona nova!

ccà s'arapa na puteca, addò s'accattene

cose doce, sapurite 'e chiene 'e ggioie.

we guagliù m'arriccumanne, accattate sempe ccà"

E accussì, cu llì criature ca surridene e 'o correne

appriesse, m'ho scumpare 'o pazzariello,

culurato 'e troppo bello, 'a fernuto 'e faticà

'e se nè ppò 'j pure 'a cuccà! ma è felice 'e stu

lavoro, pecchè mette alleria, culore 'e fantasia...

'a chello ca isso ffà...