PASOLINI

Chello ca penzavi, ' o scrivivi ,

'e 'a lloro nun piacivi !

si stato nu poeta, scrittore

'e regista, ma nun t'a salvato

tutte cheste! t'anna acciso,


comma 'o peggiore omme 'e ncoppo

'a terra, embè, dive fastidio!



ma tu nun muori maje, 'e maje

se scurdarranne 'e scritti ca nc'è lasciato.

'o vide stesso tu, ca doppo


trentacinc'anni ne stamme ancora ne ' parlàmme!


Chello ca tu pruvave, ll'ammore

pè n'ato ommo, nun mpurtave

'a nisciuno, pecchè ire nu grande,


n'artista 'a tutto tondo.



Nc'è manchi, 'o ssaje guagliò, nc'è

mancano chill'uocchie areta 'e llente nere,


capille scumbinate, l'immaggine 'e n'ommo

ndrigante e misterioso.


Ma 'o mistero tuojo 'o tiene inta

sti scritti ca nuje tenimme cari, 'e

maje distruggiarranne chisto

ricordo bello, 'o cuorpo tuoje è muorto,

ma nun è muorto 'o cervello.



.