L'ITALIANO PERMALOSO

L'italiano permaloso,

mette 'e dete inta 'e purtose,

'e ppò quanno 'e vò levà,

nisciuno 'o vò aiutà!

"Ma italià, pecchè tè miette

into 'a 'e guaje tu sultanto?

Quanno staje bbuono assaje,

nun c'è pienze ppè fratelli,

tanto, pienza ppò DDio tujo,

che te ne fotti 'a tte 'e nuje!!!

Tu si sempe permaloso, 'e nun daje

rette 'a nisciuno, 'e mm'hè pari

'o dio Nettuno, cù tridente nfurco

'a cchi, te vò dare nu cunziglio..

Nc'è vulesse, into 'a nu mumento,

c'à guardasse attuorno 'a tte,

'e truvasse 'a tanta gente tutte

ca tè tenteno na mano, no ppè

t'aiutà nu poco, ma per essere

aiutati! ma tu invece nun 'e vvide,

ppè tte 'a mangiatoja è avascia,

che t'è mporta e chi nun ppò arrivà

all'ora 'e pranzo??! MM'hò italià, saje

che tè dico??? :VAFFA'..NCIULLO...,

siente 'a mme!! io t'avoto 'o culo nfaccia

'e mm'hè sposto cchiù 'a llà, 'e si cade,

mm'hè dispiace ma nc'è l'haje vuluto tu!



.