L'infinità? 'e chi 'o sape
addò sta!
L'infinità? è astratta 'e
nun se vede!
L'infinità? forse io saccio
addò sta!
L'infinità? è quanno staje
vicino 'a mme!
'E veco, cielo 'e mare ca se
fondono cu 'o sole, veco fiori
ca m'abbracciano cu ll'addore
dè bucciuoli.
Veco 'o munno 'e mille culure,
veco mane ca s'astregnene
'e s'abbracciano pure,
ma che vedeno st'uocchje!
Ma che vonno vedè!
Vonno pace, vedè!
Vonno frate abbraccià!
Vonno fiori addurà!
Vonno Ammore, ppè amà!
Iscriviti a:
Commenti sul post (Atom)
Nessun commento:
Posta un commento